Techtime: Project Fantic Caballero Motocross: Deel 11 en slot!

Techtime: Project Fantic Caballero Motocross: Deel 11 en slot!
Decrease Font Size Increase Font Size Taille du texte Imprimer

Het was een tijdje stil rond de bekendste oldtimer crossmachine van het land. We hadden dan ook onze handen vol met testwerk, kleine aanpassingen en dergelijke. En intussen hebben we de eerste twee wedstrijden achter de kiezen en wordt het tijd voor een definitief oordeel.

Wat voorafging: De Caballero is van de testbank gekomen in Nederland en er is een nieuwe uitlaat gemaakt voor deze 50cc janker. Op de testbank zagen we licht drukverlies aan de cilinderkop. Een nieuwe kop zou dit euvel oplossen. Zo brachten we de Fantic in gereedheid voor de vuurdoop. De eerste testen van deze met titaniumschroefjes opgebouwde Fantic komen eraan.

Tussen de buien door regent het.

Het voorjaar was weerkundig een ramp waardoor we niet de testen konden doen die op ons programma stonden. De vier oldtimertrainingen in Genk en Lille vielen gedeeltelijk in het water. Daardoor zagen we ons genoodzaakt om op een afgelegen veldweg wat heen en weer te rijden om te zien of er nog pijnpunten waren. Daar bleek alles prima te werken en was ik verrast door de goede werking van de vering. Nu, een veldweg is geen crossbaan dus moesten we afwachten wat de machine zou doen in realistische omstandigheden.

De eerste training in Genk viel in het water maar een week later konden we loos gaan op de Horensbergdam. De omloop lag er nog pittig bij door de vele regen waardoor we niet op hoge snelheid konden testen maar alles bleek prima te werken. Ondanks de modderige omloop voelden we toch de kracht van het blokje en dat was bepaald indrukwekkend voor een 50cctje. Het zadel bleek te zacht en had een nieuwe vulling nodig waardoor we deze binnen deden bij een autobekleder.

De week nadien viel ook de oldtimertraining van Lille in het water waardoor we weer geen testwerk konden verrichten. Nu, we hadden vertrouwen geput uit de eerste test en verwachtte geen grote problemen. Ter elfder ure kregen we contact met de mensen van MPM Oil Company uit Delft. Deze Nederlandse firma maakt kwaliteitsproducten voor de auto- en motorsector en boden ons een samenwerking aan. De Fantic zal dus een jaar lang draaien met de olie van MPM en daar zijn we erg blij mee. De tweetaktolie op esterbasis en de versnellingsbakolie zijn enkele van de vele producten die de Fantic in alle omstandigheden aan de finish zal brengen.

De laatste training in Genk moest dan de ultieme kans worden om met vertrouwen het motorcross-seizoen aan te kunnen vatten. De dagen ervoor waren er weer heel wat regenbuien maar uiteindelijk konden we op de Horensbergdam rondjes draaien. Die rondjes deden we wel op het indoorcircuit van Genk, dit om in droge omstandigheden de Caballero aan de tand te voelen. We deden drie korte sessies van 10 minuten. De lengte van de sessies werden niet bepaald door de motor maar door armpump. We moesten telkens het circuit verlaten met opgepompte armen, onze fysiek kan wel wat beter. Maar de Fantic deed het fantastisch. De motor is erg krachtig tussen 10.000 en 14.000 tr/min. Zelf ben ik het niet gewend om een crosser zo hoog in toeren te houden, dat wordt oefenen en nog eens oefenen. Het was voor mij ook een eerste keer om een crosser over een indoor/supercrosscircuit te jagen maar het was erg leuk om te doen. De vering deed het voor en achter prima waardoor we alleen wat poetswerk hadden na deze training. Deze training heeft me veel vertrouwen gegeven waardoor ik beslis om met deze setup naar de eerste wedstrijd voor het Belgisch kampioenschap te trekken.

De eerste wedstrijd in Haacht.

Na de training in Haacht vonden we sporen van water in de benzinetank die enkele kleine haperingen tijdens diezelfde trainingen konden verklaren. Verse benzine bracht soelaas. Het vers gevulde zadel leek uiteindelijk niet met het juiste materiaal gevuld waardoor er een ferme deuk in zat. Tijdens de tweede reeks was het zadel zo vervormd dat ik eigenlijk – Stefan Evertsgewijs -constant moest rechtstaan. Het resultaat was eigenlijk van geen belang want ik was enorm blij dat we twee reeksen konden uitrijden zonder grote problemen. Met een crossmachine waaraan zowat alles werd gewijzigd is het altijd bang afwachten of er geen lijken uit de kast zouden vallen. Het zadel was zowat het enige pijnpunt, die moest alweer een nieuwe vulling krijgen en deze keer moest het goed zijn. De linkervoorpoot had ook nog een lekkende oliekeerring maar dat was snel verholpen. Race 1 was voor mij prima verlopen.

Rode Chianti in Bertem.

Met een professioneel gevuld zadel en een nieuwe oliekeerring op de voorvork trokken we vol goede moed naar het zonnige Bertem. We kregen voor de oldtimers een nieuwe omloop onder de wielen geschoven en dat maakte me lichtjes zenuwachtig. Zou de Fantic het goed doen en hoe zou het met de fysiek zijn? Zelf rij ik al oldtimercross sinds 2007 en weet dat ik bij aanvang van een nieuw seizoen tijdens de twee eerste wedstrijden last heb van armpump. Daarom zocht ik een oplossing in “rode bietensap”. Het eerder gepubliceerde artikel over dit sapje lees je hier. Er werd wat meewarig over gedaan in het rennerspark en het drankje kreeg plots de bijnaam “rare kwietensap” mee. Toegegeven: de afdronk komt in de verste verte niet in de buurt van een rode Chianti maar het werkt echt. Ik dronk een concentraat van 70ml in Tildonk en had nul komma nul last van opgepompte armen. Ook in Bertem werkte het perfect. Maar we moesten het dus hebben over de Fantic Caballero.

Op de omloop in Bertem putte ik vertrouwen uit de trainingen, die verliepen perfect. Deze keer bleek het zadel perfect en kon ik mijn achterwerk op een goed gevuld zadel laten rusten. Het circuit lag er prima bij en dus keek ik vol vertrouwen uit naar de eerste reeks. Ik moet nog leren starten met deze 50cc, ik probeerde het zoals ik dat eerder deed met een RM250 van 1977 maar dat systeempje werkte dus niet. Volgende keer beter. Tijdens de reeks had ik een supergoed gevoel en kon mijn tempo elke ronde wat strakker krijgen. Het wasbord nam ik telkens wat sneller en ook de jumps sprong ik verder.

Op een jump aan de achterkant van het circuit sprong ik mijn rechter voetsteun er af. Dit gebeurde zonder valpartij en kwetsuren en ik prijsde mezelf gelukkig dat dit zo goed afliep. Eigen schuld dikke bult want in de opbouw van het frame koos ik voor de allerlichtste voetsteunen op de markt. De prijs was een meevaller met 18 euro voor een setje. Ik bestelde twee setjes in de winter waardoor ik nu in de tweede reeks met dezelfde belabberde kwaliteit van voetsteunen het circuit op moest. In de herneming reed ik dus met een ei in de broek maar gelukkig liep het goed af. Voor de volgende cross in Ranst monteer ik dus kwaliteitsmateriaal op de Fantic.

Hoe goed is die Fantic?

Tijd voor de grote conclusie over dit toch wel uitdagende project. De straat-enduro die we in Milaan gingen kopen en ombouwden tot een volbloed crosser is prima gelukt. De kleine akkefietjes zijn logisch en verwaarloosbaar gezien de omvang van het project. Tijdens het lopende motorcrossjaar zullen er wel nog dingetjes komen die aandacht verdienen maar grosso modo is dit een heel erg geslaagd project. Het Minarelli P6 corsa corta blokje loopt als vergif en het frame doet perfect wat het moet doen. Natuurlijk kan alles beter en zouden we nog duurdere onderdelen kunnen monteren maar dat zien we wel nadien. De Titanium Fantic is een fantastische 50cc crosser geworden die met een rotvaart over een crossbaan kan worden gejaagd en daar zijn we heel erg blij mee.

Met deze woorden wil ik alle personen uitgebreid bedanken die hebben mee gewerkt aan dit project en dat zijn er er best veel. Jullie stonden altijd klaar met raad en daad, deden overuren tot een gat in de nacht en bleven uitzonderlijk kalm na mijn industriële hoeveelheid ambetante vragen. Dank aan allen, ik heb bijzonder veel bijgeleerd van jullie deskundigheid.

Uw reacties